แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ นักโทษแห่งอัซคาบัน – ความกล้าหาญในเรื่องที่ถูกต้องมักส่งผลดีเสมอ

แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ นักโทษแห่งอัซคาบัน

(Harry Potter and the Prisoner of Azkaban)

ผู้แต่ง J.K. Rowling

แปล วลีพร หวังซื่อกุล

สำนักพิมพ์ นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น

พิมพ์ครั้งที่ 31/ กุมภาพันธ์ 2557

จำนวนหน้า 517 หน้า

ราคา 395 บาท

คำโปรยปกหลัง

สิบสองปีมาแล้วที่คุกอัซคาบันอันน่าเกรงขามขังนักโทษชื่อกระฉ่อนนามซิเรียส แบล็กไว้ เขาถูกจับข้อหาสังหารประชาชนสิบสามคนด้วยคาถาเพียงบทเดียว ว่ากันว่าเขาอุทิศตัวเป็นสมุนของโวลเดอมอร์ เจ้าแห่งศาสตร์มืด แต่ตอนนี้แบล็กหนีไปได้ ผู้คุมอัซคาบันได้ยินเขาละเมอว่า “มันอยู่ที่ฮอกวอตส์… มันอยู่ที่ฮอกวอตส์” เขากลับมาตามล่าแฮร์รี่หรือ แฮร์รี่ พอตเตอร์ไม่ปลอดภัยแล้ว แม้จะอยู่ภายในกำแพงของโรงเรียนเวทมนตร์ ล้อมรอบด้วยเพื่อนๆ ก็ตาม เพราะในบรรดาผู้คนเหล่านั้น อาจมีคนทรยศรวมอยู่ด้วย

 รีวิว…แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ นักโทษแห่งอัซคาบัน 

เรามาต่อกันที่เล่มที่สามของ “แฮร์รี่ พอตเตอร์” กันเลยนะคะ ในเล่มนี้เรายังคงผจญภัยไปในโลกแห่งเวทมนตร์กับ “เด็กชายผู้รอดชีวิต” ที่รอดจากการสังหารหมู่ครอบครัวพอตเตอร์ของ “ลอร์ดโวลเดอมอร์” พออ่านเล่มนี้จบไม่รู้ว่าเรารู้สึกไปเองหรือเปล่า แต่ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกสนุกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าเล่มแรก (แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ ศิลาอาถรรพ์) เราก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจไปกับการเนรมิตดินแดนเวทมนตร์แล้วนะ พอเล่มที่สอง (แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับห้องแห่งความลับ) เราก็ได้รู้จักกับโวลเดอมอร์มากขึ้นและเริ่มรับรู้ถึงภัยที่กำลังจะมาถึงตัวแฮร์รี่ได้เงียบๆ แล้ว พอมาถึงเล่มนี้ที่เรากำลังจะมารีวิวบอกได้แค่ว่า สนุกและเข้มข้น จนวางไม่ลงเลย!

เมื่อถึงช่วงเวลาปิดเทอมฤดูร้อนของ “โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์” เด็กนักเรียนทุกคนต้องกลับบ้านรวมทั้ง “แฮร์รี่ พอตเตอร์” เองก็ต้องกลับบ้านเช่นเดียวกัน บ้านของครอบครัวเดอร์สลีย์ หรือ บ้านเลขที่ 4 ซอยพรีเว็ต (ที่ประกอบไปด้วยลุงเวอร์นอน ป้าเพ็ตทูเนียและดัดลีย์) คือบ้านและครอบครัวเดียวที่แฮร์รี่เหลืออยู่ ดูเหมือนว่าทั้งลุงเวอร์นอนและป้าเพ็ตทูเนียจะพอทำใจยอมรับได้แล้วเรื่องที่แฮร์รี่เป็นพ่อมด แต่ทั้งสองคนก็ยังไม่ยอมให้แฮร์รี่นำของออกจากหีบหรือทำอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับโลกอีกโลกหนึ่ง ทุกอย่างเกือบจะผ่านไปอย่างสงบราบรื่น แฮร์รี่เกือบจะได้ลายเซ็นลุงเวอร์นอนบนแบบฟอร์มใบอนุญาตให้ไปเที่ยว ฮอกมี้ดส์ อยู่แล้ว หากแต่แฮร์รี่ก็คือแฮร์รี่ที่ไม่สามารถหนี ความหายนะ ที่มีชื่อว่า “ป้ามาร์จ” พี่สาวของลุงเวอร์นอนพ้น แฮร์รี่จำได้ว่าเมื่อใดก็ตามที่ป้ามาร์จมาเยี่ยมนั่นคือช่วงเวลาที่เขาไม่มีความสุขมากที่สุด และครั้งนี้ก็เช่นกัน เขาโกรธมากจนถึงขั้นเป่าลมป้ามาร์จจนตัวพองและ หนีออกจากบ้าน!

“รถเมล์อัศวินราตรี” คือรถเมล์โดยสารสำหรับพ่อมดแม่มดที่ต้องการเดินทางไปที่ใดก็ได้ในโลกเพียงแค่ยื่นไม้กายสิทธิ์ออกมาเท่านั้น รถก็จะมาจอดตรงหน้า ซึ่งก่อนที่แฮร์รี่จะได้บังเอิญเรียกรถเมล์อัศวินราตรี เขาได้เจอกับอะไรบางอย่างคล้ายกับ สุนัขสีดำตัวใหญ่ จ้องตากับเขาอยู่ในความมืด เขาจึงหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาจากกระเป๋า (แต่ไม่ได้จะเรียกรถเมล์นะ) เมื่อรถเมล์มาจอดตรงหน้า สุนัขสีดำตัวนั้นก็หายไปแล้ว เขาเลือกที่จะไปอยู่ “ร้านหม้อใหญ่รั่ว” ชั่วคราวก่อนที่จะกลับโรงเรียน แฮร์รี่ใช้เวลาในแต่ละวันเดินดูของในตรอกไดแอกอน พูดคุยกับเหล่าผู้วิเศษ ไปร้านไม้กวาดสามอันเพื่อที่จะได้ดูไม้กวาดไฟร์โบลต์ (ไม้กวาดที่ดีที่สุด) และทำการบ้านที่เขาแทบจะไม่ได้แตะเลยในช่วงที่เขาอยู่กับครอบครัวเดอร์สลีย์

ก่อนที่โรงเรียนจะเปิดเทอมไม่นานแฮร์รี่ แอบได้ยินพ่อและแม่ของรอน วีสลีย์เพื่อนสนิทคนหนึ่งของเขาพูดคุยกันถึงเรื่องของ “ซิเรียส แบล็ก” ที่แหกคุกอัซคาบันเพื่อมาตามหา อะไรบางอย่างที่อยู่ที่ฮอกวอตส์ ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าซิเรียสคือสมุนมือขวาของ “คนที่คุณก็รู้ว่าใคร” หรือ “ลอร์ดโวลเดอมอร์” ทั้งนายและนางวีสลีย์จึงคิดว่าสิ่งที่ซิเรียสกำลังตามหาคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์นั่นเอง

เล่มที่สามนี้ มีชื่อตอนว่า “แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ นักโทษแห่งอัซคาบัน” เรามาแยกพูดกันเป็นส่วนๆ ดีกว่าเนอะ ส่วนแรกคือ นักโทษ ซึ่งก็คือ “ซิเรียส แบล็ก” ลูกน้องของโวลเดอมอร์ ที่ถูกจับหลักจากสังหารพ่อมดและมักเกิ้ลกว่าสิบชีวิต ส่วนที่สองคือ อัซคาบัน คุกสำหรับกักขังพ่อมดและแม่มดที่ทำความผิดร้ายแรง ปกติแล้วเรือนจำ (คุก) เขาก็จะมีผู้ดูแลหรือผู้คุม ซึ่งที่คุกอัซคาบันเขาก็มีผู้คุมเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้คุมกัน ปกติ นะ เขาคุมกับถึง วิญญาณ เลย ธรรมดาซะที่ไหน เมื่อใดก็ตามที่ผู้คุมวิญญาณอยู่ใกล้ทุกอย่างจะเย็น จนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็งไปหมด ความรู้สึกเป็นสุขจะเหมือนถูกสูบออกไปทีละน้อยๆ จนนักโทษบางคนถึงขั้น เสียสติ ก็มี โทษที่หนักที่สุดของคุกอัซคาบันคือ “การมอบจุมพิต” ของผู้คุมวิญญาณ นี่คิดเป็นเรื่องโรแมนติกไม่ออกเลยถึงจะมีคำว่า จุมพิต ก็ตาม เมื่อทำการมอบจุมพิตเรียบร้อยแล้ว ร่างของคนคนนั้นจะเป็นเหมือนร่างที่ไร้วิญญาณ เป็นเหมือนซากอะไรสักอย่างที่ไม่มีความหมาย เป็นอะไรที่เรารู้สึกว่ามันหนักหนายิ่งกว่า ความตาย

ต้องมีหลายคนที่อาจจะยังไม่เคยอ่านหรือยังไม่เคยดูหนังเรื่องนี้ อาจจะสงสัยว่า “ซิเรียส แบล็ก เกี่ยวอะไรกับแฮร์รี่ พอตเตอร์” เราสันนิษฐานว่าเขามาตามล่าแฮร์รี่เพราะแฮร์รี่ทำให้เจ้านายของเขาหมดอำนาจ และตามที่เดลี่พรอเฟ็ต (หนังสือพิมพ์ของโลกเวทมนตร์ที่คนในภาพสามารถเคลื่อนไหวได้) ลงข่าวว่าเขาสังหารพ่อมดคนหนึ่งและเหล่ามักเกิ้ลกลางเมือง คิดว่าซิเรียสน่าจะต้องการ กำจัด ครอบครัวพอตเตอร์ให้สิ้นซาก นี่ก็คิดไว้อย่างดีเลยว่าเออมันจะต้องเป็นแบบนั้นล่ะ แต่อีกใจก็คิดนะว่ามันจะเป็นไปได้หรอ มันจะง่ายขนาดนั้นเลย มันจะต้องมีอะไรมากกว่านั้น ซึ่งมันก็มีมากกว่านั้นจริงๆ มันกลายเป็นเรื่องตรงกันข้ามเลย สุดท้ายก็แอบลุ้นไปกับซิเรียสจนได้เลยว่าเขาจะสามารถหนีไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือเปล่า

ตอนแรกที่เราอ่าน “แฮร์รี่ พอตเตอร์” เราคิดเพียงแค่ว่านี่น่าจะเป็นเพียงวรรณกรรมแฟนตาซีที่มีความสนุกมากกว่าเรื่องอื่นเท่านั้น แต่มันไม่ใช่ มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าเราจะหยิบมาอ่านสักกี่ครั้งมันก็ยังคงความสดใหม่ ยังคงตีความการกระทำของตัวละครในเรื่องได้เรื่อยๆ ได้ทบทวนความรู้สึกของตัวละครรวมทั้งความรู้สึกของตัวเราต่อตัวละครตัวนั้นๆ และที่สำคัญคือเราได้รู้จักกับโลกแห่งเวทมนตร์แห่งนี้มากขึ้น

รีวิวอื่นๆ ของหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์…คลิ๊ก