สาวน้อยเกวลิน เล่ม 5 ดับฝัน – ความฝันที่ถูกทำลายด้วยความตั้งใจ

สาวน้อยเกวลิน เล่ม 5

(ตอน ดับฝัน)

ผู้แต่ง อลินา

สำนักพิมพ์ ลูกองุ่น

พิมพ์ครั้งที่ 2/ มกราคม 2557

จำนวนหน้า 132 หน้า

ราคา 120 บาท

คำโปรยปกหลัง

จู่ๆ สาว ค. ครองขวัญ ขวัญใจชาวแฟลตก็เคราะห์ร้าย ต้องเป็นพยานในเหตุการณ์เสียชีวิตของบรรณาธิการนิตยสารใหญ่ระดับประเทศ

แม้จะไม่ถึงกับตกเป็นผู้ต้องสงสัย แต่แก๊ง ก.ข.ค. มีหรือจะอยู่เฉยได้ สองสาวน้อยหนึ่งสาวใหญ่กับตำรวจหน้าขาวเคราเขียวและนักศึกษาแพทย์ที่แสนจะแปลกประหลาดจึงต้องผนึกกำลังกันอีกครั้ง เพื่อคลี่คลายปริศนาการตายของผู้ได้ชื่อว่าเป็นนักสร้างฝันของวงการบันเทิง แต่เมื่อยิ่งขุดคุ้ยก็ยิ่งพบว่า นักสร้างฝันคนดังดูเหมือนจะมีนิสัยตรงกันข้ามกับฉายาอย่างสิ้นเชิง แล้วอย่างนี้ใครกันล่ะที่เป็นคนดับชีวิตของนักสร้างฝันชื่อดัง

 รีวิว…สาวน้อยเกวลิน เล่ม 5 ดับฝัน 

ช่วงนี้อากาศบ้านเราค่อนข้างจะแจ่มใสและเริ่มเข้าหน้าหนาวกันแล้วนะคะ เราจึงมีความคิดว่าในวันที่อากาศอบอุ่นแบบวันนี้นั้นเหมาะอย่างยิ่งกับการได้อ่านหนังสือดีๆ สักเล่ม และสำหรับเราแล้ว “สาวน้อยเกวลิน” ก็เป็นตัวเลือกที่ดีไม่น้อยเลยค่ะ เพราะฉะนั้นวันนี้เราจึงจะมารีวิวตอนที่เรายังค้างอยู่กันต่อเลยนะคะ ซึ่งเล่มที่เราจะมารีวิวนั้นเป็นที่เล่ม 5 ของชุดแล้ว ไปติดตามกันต่อเลยนะคะ

หากเราสามารถทำตามความฝันที่เราคิดไว้ด้วยการใส่ความตั้งใจ ความพยายามทั้งหมดที่มีเพื่อเดินตามความฝันนั้น เราก็คงจะคาดหวังกับมันไม่น้อยเลยนะคะ ถ้ามันสำเร็จอย่างที่ตั้งใจก็คงจะเป็นเรื่องที่วิเศษสุด แต่ถ้าหาก… ถ้าหากว่า… มันไม่สำเร็จ เราจะหาทางแก้ไขข้อผิดพลาดที่อาจมองข้ามไปหรือล้มเลิกความฝันชิ้นนั้นตลอดไป…

“ครองขวัญ” สาวน้อยขวัญใจชาวแฟลตและหนึ่งในสมาชิก “แก๊ง ก.ข.ค.” ได้ไปฝึกงานที่ “พัสตรา” บริษัทผลิตนิตยสารบันเทิงชั้นนำแห่งหนึ่งของประเทศ ในฐานะเด็กฝึกงานครองขวัญจึงต้องช่วยงานทุกอย่างของบริษัททั้งออกไปซื้อของ ยกนั่นยกนี่ บางครั้งก็ช่วยเขียนบทความเพื่อแลกกับเงินค่าขนม และในคืนที่มีงานจัดดอกไม้เพื่อการกุศลแบบนี้ แน่นอนว่าพนักงานของนิตยสารพัสตราจะต้องไปร่วมงานรวมทั้งเด็กฝึกงานด้วยเช่นกัน ไม่เว้นแม้แต่เจ้าของบริษัทพัสตราอย่าง “พัสตราภรณ์” หรือฉายา “นักสร้างฝัน” ผู้ที่ชอบงานการกุศลเพราะได้เป็นผู้ให้แบบนี้ไม่มีทางพลาด แต่… การไปร่วมงานการกุศลในครั้งนี้อาจจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดก็ได้

หลังจากที่ “พัสตราภรณ์” นั่งจัดดอกไม้และดื่มไวน์เพื่อที่จะได้สร้างสรรค์ผลงานให้ออกมาอย่างที่ตั้งใจสักพัก แอลกอฮอล์ในไวน์ก็ออกฤทธิ์ พัสตราภรณ์ไม่สนใจที่จะทำงานของตัวเองอีกต่อไป เจ้าตัวเริ่มเดินไปดูผลงานการจัดดอกไม้ของคนอื่นที่ได้มีการจัดวางอย่างสวยงาม เมื่อเห็นว่าผู้เป็นเจ้าของผลงานได้เดินทางกลับที่พักไปแล้ว พัสตราภรณ์ก็ออกปากวิจารณ์ผลงานของคนอื่นอย่างไม่ไว้หน้า แม้แต่ลูกน้องที่เข้ามาจะช่วยพยุงพอเจ้าตัวได้เห็นหน้าว่าเป็นใครก็เริ่มด่าแบบเสียๆ หายๆ พอได้ด่าแล้วก็ห้ามปากไม่อยู่ พอห้ามไม่อยู่ก็เริ่มดื่มหนักขึ้นๆ จนกระทั่งเสียงของเจ้าตัวเงียบหายไป… ตลอดกาล

เนื่องจาก “ครองขวัญ” เป็นคนหนึ่งที่อยู่ร่วมในเหตุการณ์ฆาตกรรมที่เกิดขึ้นกับพัสตราภรณ์ สมาชิก “แก๊ง ก.ข.ค.” ที่เหลือจึงต้องช่วยกันสืบหาความจริงของเรื่องนี้และหาตัวคนร้ายมาลงโทษให้ได้!

สำหรับ “สาวน้อยเกวลิน” ในเล่มที่ 5 นี้ มีชื่อตอนว่า “ดับฝัน” เป็นตอนที่เนื้อเรื่องมีความเกี่ยวข้องกับสมาชิก “แก๊ง ก.ข.ค.” ในตัวอักษรตัวสุดท้ายของชื่อ นั่นก็คือ “ครองขวัญ” สาวสวยขวัญใจชาวแฟลตยูงทองนั่นเอง พออ่านจบเราก็นึกถึงการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งที่เราเคยพูดถึงไปแล้วในบทความก่อนๆ ที่เกี่ยวข้องกับสาวน้อยเกวลินของเราขึ้นมาได้ การ์ตูนที่จะต้องมีเหตุการฆาตกรรมเกิดขึ้นทุกครั้งเวลาที่ตัวเอกต้องเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง โดยเจ้าตัวจะมีสโลแกนประจำตัวว่า “ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น” และจะมีอุปกรณ์ช่วยไขคดีเป็นนาฬิกาที่สามารถยิงยาสลบได้กับโบว์หูกระต่ายที่สามารถเปลี่ยนเสียงได้ พูดขนาดนี้แล้วพอจะนึกกันออกบ้างมั้ยคะว่าเรากำลังพูดถึงการ์ตูนเรื่องอะไรอยู่

การ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนั้นก็คือ “โคนัน เจ้าหนูยอดนักสืบ” และเหตุผลที่ทำให้เรานึกถึงการ์ตูนเรื่องนี้ก็เป็นเพราะว่า อาวุธสังหารในตอน “ดับฝัน” ของสาวน้อยเกวลินในตอนนี้ เป็นอาวุธที่คนร้ายในการ์ตูนเรื่องโคนันฯ นิยมนำมาใช้เพื่อฆาตกรรมเหยื่อนั่นเอง เรากำลังพูดถึง “ไซยาไนด์ (Cyanide)” นั่นเองค่ะ ไซยาไนด์จะมีอยู่ด้วยกัน 2 ประเภท ประเภทแรกคือ “ก๊าซ” เรียกว่า ไฮโดรเจนไซยาไนด์ (Hydrogen Cyanide) หรือ ก๊าซไซยาไนด์ (Cyanide Gas) ส่วนประเภทที่สองจะเป็น “ของแข็ง” เรียกว่าเกลือไซยาไนด์ (Cyanide Salts) ซึ่งก็มีหลากหลายประเภทย่อยเช่น โซเดียมไซยาไนด์ (Sodium cyanide)และโพแทสเซียมไซยาไนด์ (Potassium cyanide) เป็นต้น

คุณสมบัติที่สำคัญของไซยาไนด์คือสามารถละลายน้ำได้ดี ไม่มีสี แต่มีกลิ่นเฉพาะตัวเป็นกลิ่นอัลมอนต์จางๆ ซึ่งจะมีทั้งคนที่ได้กลิ่นและไม่ได้กลิ่น ซึ่งอันตรายของเจ้าสารไซยาไนด์ตัวนี้เกิดได้ทั้งจากการกิน การหายใจและการซึมผ่านผิวหนัง หากได้รับในปริมาณที่มาก มันจะไปยับยั้งการหายใจและทำให้เสียชีวิตได้ในทันที

เดี๋ยวนี้เรารู้สึกว่าสมาชิกของ “แก๊งก.ข.ค.” ไม่ว่าจะเป็นเกวลิน เจ๊ขบูร ครองขวัญ หรือแม้แต่สมาชิกพ่วงอย่างอนิรุจแต่ละคนดูเก่งขึ้น ช่างสังเกตุมากขึ้น ร่วมมือกันทำงานเป็นทีมมากขึ้น แถมตำรวจอย่างผู้หมวดใจเดียวก็ไว้ใจให้ช่วยราชการของทางตำรวจมากขึ้น เพราะเริ่มเชื่อมือและประสบการณ์ อย่างเรานี่แทบจะไม่ต้องลุ้นแล้วว่าจะจับตัวคนร้ายได้หรือเปล่าหรือแผนที่วางไว้จะล้มมั้ยนะอะไรแบบนั้น เพราะเรามั่นใจแล้วว่าไม่ว่าจะยังไงทุกอย่างจะต้องสำเร็จและจบลงด้วยดีอย่างแน่นอน พอบวกเข้ากับมุกตลกของแต่ละตัวละครที่ถูกใส่มาอย่างถูกที่และถูกเวลาด้วยแล้วก็ยิ่งทำให้หนังสือเล่มนี้มีความสนุกมากยิ่งขึ้นไปอีก เฮ้อ… ชักจะติด “สาวน้อยเกวลิน” เข้าไปทุกทีๆ แล้วสิเรา…

ความสนุกยังมีต่อ อย่าลืมติดตามการรีวิว “สาวน้อยเกวลิน” ของเราในบทความต่อๆ ไปนะคะ

รีวิวอื่นๆ ของหนังสือชุด…สาวน้อยเกวลิน…คลิ๊ก